Geçtiğimiz yaz, anneannemiz bizimle birlikte güzel bir 10 gün geçirdi. Birlikte üç nesil doyasıya gezdik.. Bu güzel günleri hatıralarda tutmak adına uzun süredir iki satır yazmak istiyordum. Bugüne kısmetmiş.. Ela nasıl da güzel çıkmış fotoğraflarda.. Canım kızım benim.. Hayat nasıl da anlamlı ve yaşanılası seninle beraber.. İyi ki varsın.. Fotoğraflarda bıraktığımız bu güzel anları, gelecek yıl anneannemizle tekrar yaşamak istiyoruz.. Birlikte İstanbul'un en güzel mekanlarında, telaştan uzak amaçsız bir şekilde doyasıya gezmek paha biçelemezdi.. Bu fotoğrafları çektiğimiz gün, ne de çok gezmiştik İstanbul'un farklı farklı semtlerinde:) Ela'nın anneanesi yine gel, yine gezelim..
Ortaköy'de güvercinlerle yakınlaşmak, onlara yem atmak Ela'nın çok hoşuna gitti.. güvercinlerin her bir hareketini hayretler içinde izledi..
Bebek'de iskeledeki cafede tüm öğleden sonrayı denizi seyrederek, güneşin tadını çıkararak geçirmek çok zevkliydi.. Ela her zamanki gibi, gezmek konu olunca çok uyumluydu.. Sandalyede tek başına oturmaktan dolayı keyiften dört köşe oldu.. Sevinçten tüm hünerlerini gösterdi.. Kafasını bir sağa bir sola durmaksızın sallamak Ela'mın en sevdiği şeylerden biriydi o dönemde:)